J[A-Z]Z / p1ck ( Getz / Gilberto | Stan Getz & João Gilberto feat. Antonio Carlos Jobim, ‎1964

painting: Olga Albizu

Recorded March 18 & 19, 1963 in New York City


Stan Getz & João Gilberto, O Grande Amor, Getz / Gilberto, 1964


''This relatively sparse setting with the great Getz perfectly fit the music, resulting in a true gem.''

JazzTimes 11/94


Stan Getz - tenor saxophone
João Gilberto - guitar, vocals
Antônio Carlos Jobim - piano
Sebastião Neto - bass
Milton Banana - drums


David Drew Zingg, João Gilberto, Tom Jobim, Stan Getz, 1964


The Present or The Past ? | M.C. Escher (1945)



" Which reality is actually more powerful; that of the present, instantly
absorbed by the senses and discernable, or the memory of what we
experienced previously? Is the present truly more real than the past? "

 M.C. Escher, Journal, 19 January 1945


Εν συμποσίω / Οδυσσέως σύντροφοι / Ταξίδια | Αλέξανδρος Μάτσας, 1910-69

Ο Αλέξανδρος Μάτσας στο λιοντάρι της Κάντζας που βρισκόταν εντός του κτήματός του.


''άνυδρο οπτικό θαύμα''

''έξω από τον καιρό και τα θνητά''

''Η λαύρα του μεσημεριού, συστατικό της μαγγανείας. Για να διυλισθεί
το φίλτρο της συγγνώμης πραγμάτων και σκιών.''

''να ξεφύγει / για λίγην ώρα, της ζωής και του θανάτου, / τ’ άσπονδο ζύγι.''



Εν συμποσίω

Θείος ξένος κάθισε στο συμπόσιον, 
Έρως ο απρόσκλητος. Δεν τον είδαν 
μήτ' οι δούλοι μήτε κι οι καλεσμένοι΄ 
μόνον εσύ. 

Δυο ποτήρια διάλεξε να γευθεί, 
τα δικά μας΄ κι έγινεν αμβροσία 
το κρασί, και μήκωνες ο κισσός 
του Διονύσου. 

Έλαμψαν τα μάτια μας πιο βαθιά 
κι οι φωνές μας έτρεμαν΄έξω νύκτα 
μάς καλούσε, πάνσεπτη, στης σιγής της 
την προστασία. 

Νύκτα, απόψε κράτησε πιο βραδείες 
τις λαμπρές Πλειάδες και τη σελήνη 
την πασιφάη. 

                                              1946

   Αλέξανδρος Μάτσας 



Οδυσσέως σύντροφοι

Βλέπαμε πρώτα μια κορφή, κατόπιν,
τα δάση, τους λειμώνας με σπαρτά και
δένδρα, και τα έργα των ανθρώπων.

Η πόλις ήτο πάλλευκη και τελευταία.
Κι αυτήν δεν την κυττάζαμε πολύ,
μην η βουλή μας δειλιάση.

Εχουμε κι άλλα, λέγαμε, πελάγη
να σπείρωμε, κι είμαστε νέοι ακόμα.

Οι άνεμοι το νου μας κατοικούσαν



Ταξίδια

Η ξένη νύκτα πολιορκεί
το βαρύ κοιμισμένο σπίτι.
Κλειστά παράθυρα, πόρτες κλειστές,
τοίχοι και στέγη,
τη μαύρη ξένη μην αφήστε
μέσα να μπει.
Μην την αφήστε, μάτια κλειστά
των κοιμωμένων.

Βαρύ καράβι ταξιδεύει
από μια μέρα στην άλλη μέρα
κι εντός του λέμβος η κάθε κλίνη
δίχως πηδάλιο, δίχως κουπιά.
Κλίνες, πού πάτε τα κουφάρια
των κοιμωμένων;

– Η κάθε λέμβος σ’ άλλα νερά
κι άλλες σκιές σε κάθε πλώρη,
νήθουν, ξενήθουν και κυβερνούν
πλόας ιδίους



Το λιοντάρι της Κάντζας, σχέδιο Γιάννη Τσαρούχη, 1945


Αλέξανδρος Μάτσας (1910-69) Έλληνας διπλωμάτης και λογοτέχνης. Στα Γράμματα εμφανίστηκε στην ηλικία των δεκαπέντε χρόνων, με τη γραμμένη στα γαλλικά ποιητική συλλογή Le vieux jardin (1925), προλογισμένη από τον Κωστή Παλαμά *. Ακολούθησαν οι συλλογές: Ποιήματα 1930-1934 (1934), Ποιήματα (1946) και Ποιήματα. Εκλογή (1964). Επίσης έγραψε τα θεατρικά έργα Κλυταιμνήστρα (1945), Κροίσος (1953) -που παίχτηκαν στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το 1956 και το 1963 αντιστοίχως- και Ιοκάστη (1952).


* ''Ο ποιητής των στίχων που βλέπουν το φως μέσα στο βιβλίο τούτο πρωτοφανερώνεται με σπάνια πρωιμότητα πολύ πριν πλησιάσει στα είκοσι χρόνια, γυμνασμένος αρκετά και κάθε άλλο παρά πρωτόπειρος. Τα ποιήματα αυτά τα χαρακτηρίζουν αράδα αράδα πνοές και δεξιοτεχνίες που μου θυμίζουν Verlaine, Hérédia, Samain, ακόμη και τον Moréas των Syrtes, ακόμη και λιγάκι Rodenbach. Είναι, θετικότερα, το αποτέλεσμα μιας διανοητικής συγγένειας σ’ ένα με προσοχή και με πάθος μελετητή του γαλλικού λυρισμού; Αδιάφορο. Το θετικό μέρος του ζητήματος είναι πως ένας νεώτατος άνθρωπος προβάλλει Γάλλος, γαλλόφωνος, γαλλόπνευστος, γαλλόψυχος, όπως θέλετε βαφτίστε τον, που μας δείχνει με τα μετρημένααυτά στιχουργήματα (δόσις ολίγη τε φίλη τε, κατά το ρητό του αρχαίου) πως έχει στη διάθεσή του κάτι από τα εφόδια και από τα χαρίσματα των έργων των γνωρισμένων με τα ονόματα που παραπάνω ανάφερα και που τ’ αγαπούμε και τα θαυμάζομε.''

''Κ’ εκείνους πουμοσχοβολούν από τον αέρα ενός περιβολιού, κ’ εκείνους που μας ξαναφέρνουν σάμπως διυλισμένους τους ρυθμούς κλασικών εικόνων και κομψοτεχνημάτων και προσώπωνπου στολίζουν τις βιτρίνες και θερμαίνουν τα σαλόνια, κ’εκείνους που ανακαλούν στο είναι, μέσα στα χρυσά κλου-βιά του σονέτου, εράσμια φαντάσματα του φυσικού και του ιστορικού κόσμου''

Κωστής Παλαμάς


The Straw Hat | J. S.Sargent / Renoir / Cézanne / V. van Gogh / Modigliani / F. Vallotton / B. Morisot / R. Henri / N. Lytras, 1782-1941

John Singer Sargent, A Gust of Wind, 1883-85                             Robert Henri, The Beach Hat, 1914
Alexandru Ciucurencu, Yellow Hat, 1941
George Romney, Emma Hart in a Straw Hat, 1782-84                                        William Strang, The Straw Hat, 1912
Félix Vallotton, Le Ballon, 1899
Tamara de Lempicka, The Straw Hat, 1930                   Tamara de Lempicka, In The Middle Of Summer, 1928
Alexej von Jawlensky, Lady in a Yellow Straw Hat,  c 1910
Nikolaos Lytras, The Straw Hat, 1925                                      Vincent Van Gogh, Self Portrait with Straw Hat, 1887
Winslow Homer, The Blue Boy, 1876
Vincent Van Gogh, Self-Portrait with a Straw Hat, 1887                                     Paul Cezanne, Boy With a Straw Hat, 1896
Joaquin Sorolla y Bastida, Boy Eating Grapes, 1890
Pierre Auguste Renoir, Girl With A Straw Hat, 1884                          Vincent Van Gogh, Self Portrait with Straw Hat 
John Pettie, The Proposal
 Vincent van GoghStill Life With Straw Hat, 1885
William Quiller Orchardson, The Forest Pet, 1871
Amedeo Modigliani,  Jeanne Hebuterne in a Large Hat, 1918    Vincent van Gogh, Self Portrait with Straw Hat and Pipe, 1887 
Charles Deas, Walking the Chalk, 1838
Antonio Mancini, Woman in a Straw Hat, 1880                                 Antonio Mancini, Self Portrait with Basket, 1883
Eliseu Visconti,1866-1944, Inseparable Friends
Gustave Caillebotte, Autoportrait au Chapeau d’Eté, 1873                                         J. C. Beckwith, The Straw Hat
Berthe Morisot, Summer Day, 1879
Camille Pissarro, Peasant Girl With A Straw Hat, 1889                                   Berthe Morisot,  Young Woman With A Straw Hat, 1884
Henri Rousseau, The Monument to Chopin in the Luxembourg Gardens, 1909
Pierre-Auguste Renoir, Girl with a straw hat, 1884                                               Pierre-Auguste Renoir, Gabrielle au Chapeau de Paille, 1900 
Berthe Morisot, Julie Manet With A Straw Hat                Paul Cézanne, Young Girl Holding a Doll, 1902 
Gustave Caillebotte, Angling, 1878                 Albert Lynch                Vincent van Gogh, Young Girl Against a Background of Wheat, 1890
Vincent van Gogh, Peasant Girl in a Straw Hat in Front of a Wheatfield, 1890       Angela Davies, Summer Hat  

Jacques Dalcroze's dancing school | Photos by Frederic Boissonnas (1913)

Frédéric Boissonnas,  Dancing exercises by girls of Jacques Dalcroze's dancing school in Dresden, 1913
Frédéric Boissonnas, Jacques Dalcroze's dancing school (Four Dancers in Flight), 1913
Frédéric Boissonnas,  Jacques Dalcroze's dancing school, 1913
Frédéric Boissonnas, Jacques Dalcroze's dancing school, 1913
Frédéric Boissonnas, 1913
Frédéric Boissonnas, Rhythmic dance scene at the institute Jaques Dalcroze, 1913
Frédéric Boissonnas, Jacques Dalcroze's dancing school,1913


Émile Jaques-Dalcroze (1865-1950) was an Austrian composer, musician and music educator who developed Dalcroze 
Eurhythmics, an approach to learning and experiencing music through movement. Dalcroze eurhythmics influenced 
Carl Orff's pedagogy, used in music education throughout the United States.

The Dalcroze method consists of three equally important elements: eurhythmics, solfège, and improvisation.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...